Korzenie tradycyjnej medycyny chińskiej

Zawsze mówimy, że tradycyjna medycyna chińska ma historię liczącą tysiące lat. Historia tradycyjnej medycyny chińskiej powinna zaczynać się od epoki kamienia. Ale w rzeczywistości system tradycyjnej medycyny chińskiej, który dziś dziedziczymy, ma swoje korzenie we wschodniej dynastii Han.

Jakim okresem była wschodnia dynastia Han

Wschodnia dynastia Han istniała od 25 do 220 roku naszej ery. Był to okres wspaniałych osiągnięć w dziedzinie kultury, literatury i technologii.

W czasach dynastii kwitła edukacja konfucjanizmu. Konflikty między dwiema szkołami konfucjańskimi dobiegły końca, a ideologia konfucjańska, która zdominowała dynastię, została odziedziczona przez późniejsze dynastie.

Buddyzm został wprowadzony do Chin i miał głęboki wpływ na wszystkie aspekty chińskiego społeczeństwa w późniejszych stuleciach. Taoizm, pierwsza rodzima zorganizowana religia Chińczyków Han, również pojawił się oddolnie.

Około początku drugiego wieku, eunuch o imieniu Cai Lun opracował technologię produkcji papieru z tanich materiałów i umożliwił szerokie wykorzystanie papieru. Po dwustu latach papier całkowicie zastąpił listewki bambusowe i drewniane jako codzienny materiał piśmienniczy w Chinach.

Ze względu na rozkwit edukacji konfucjanizmu, młodzi Chińczycy lubili urządzać przyjęcia i dyskutować o polityce. Jeśli chcieli uratować uczciwego człowieka, siadali przed pałacem królewskim, aby złożyć apelację lub szli do więzienia, aby poprosić o zbiorowe uwięzienie. W historii Chin pojawił się pierwszy ruch studencki.

Klasyczne książki tradycyjnej medycyny chińskiej

Huang Di Nei Jing” (Klasyka Huang Di), „Nan Jing” (Osiemdziesiąt jeden pytań Huang Di), „Shen Nong Ben Cao Jing” (Klasyka Shen Nong o ziołach) i „Shang Han Za Bing Lun” (Traktat o przeziębieniach i różnych chorobach) nazywane są czterema klasycznymi dziełami tradycyjnej medycyny chińskiej. Autorzy pierwszych trzech książek są niejasni, ale zostały one skompilowane do książek we wschodniej dynastii Han.

Zhang Zhongjing i Hua Tuo

Zhang Zhongjing, autor Shang Han Za Bing Lun, który żył pod koniec II wieku i na początku III wieku, był nazywany przez Chińczyków mędrcem medycyny. Jednak jego imię nie zostało zapisane w żadnej książce historycznej, ale zostało po raz pierwszy wspomniane przez Wang Shuhe, urzędnika medycznego, który napisał specjalistyczną książkę o diagnozowaniu pulsu kilkadziesiąt lat po śmierci Zhang Zhongjing.

Świątynia mędrca tradycyjnej medycyny chińskiej

(Świątynia mędrca medycyny w Nanyang, mieście w prowincji Henan)

Hua Tuo, inny doskonały praktyk tradycyjnej medycyny chińskiej w okresie współczesnym Zhang Zhongjing, został wyraźnie odnotowany w książce historycznej napisanej pod koniec III wieku, a także w innej książce napisanej w V wieku. Historia Huo Tuo została zapisana w książkach historycznych, głównie dlatego, że miał on interakcje społeczne z postaciami politycznymi, w tym z Cao Cao, najpotężniejszym człowiekiem w tamtym czasie. Huo Tuo ostatecznie obraził Cao Cao i został zabity. Nikt nie miał odwagi, by chronić jego książkę, więc musiał spalić ją sam. Zhong Cang Jing, książka nosząca nazwisko Hua Tuo, nie jest prawdziwą książką napisaną przez Hua Tuo.

Kamień milowy chińskiej medycyny

Możemy powiedzieć, że system tradycyjnej medycyny chińskiej, w tym teoria, metody, przepisy i materiały lecznicze, został ostatecznie ustanowiony we wschodniej dynastii Han. Historia medycyny chińskiej ma swój kamień milowy w tym okresie. Późniejsi terapeuci tradycyjnej medycyny chińskiej zasadniczo podążali za systemem stworzonym we wschodniej dynastii Han. Przez prawie dwa tysiące lat pojawiło się wiele nowych pomysłów na temat tradycyjnej medycyny. Jednak praktycy tradycyjnej medycyny chińskiej nigdy nie próbowali przełamać tego systemu, dopóki pod koniec XIX wieku w Chinach nie powstało wiele zachodnich szpitali misyjnych.

opublikowano

zaktualizowano

Awatar Yike Jiang